door Stef Lippes
Beste genodigden, vrijwilligers, partners en ervaringsdeskundigen,
Namens het bestuur van Stichting Arbeidsongevallen heet ik u allen van harte welkom bij deze bijzondere gelegenheid: het 10-jarig bestaan van onze stichting.
Tien jaar geleden is deze stichting opgericht, niet uit commercieel belang of uit een institutionele opdracht, maar voortkomend vanuit de persoonlijke ervaringen van Laura Brugmans die haar man verloor in de Rotterdamse haven door een arbeidsongeval. Voortkomend ook uit het verdriet en het gevoel van onmacht die dit voor haar teweegbracht.Een initiatief van haar dat ontstond samen met slachtoffers en sympathisanten en geboren uit de wens om anderen te helpen die net als zijzelf te maken kregen met een arbeidsongeval en de vaak schrijnende gevolgen daarvan.
Wat doet onze stichting inmiddels, tien jaar later?
Wij helpen slachtoffers en nabestaanden op weg.
We verwijzen hen door naar voor ons betrouwbare letselschadeadvocaten en andere deskundige hulpverleners.
Bij voldoende aanmeldingen organiseren wij dagen voor lotgenoten.
We bieden heldere, objectieve informatie over arbeidsongevallen en arbeidsletsel, maken voor slachtoffers een persoonlijke verslaglegging van alle instanties waar zij mee te maken zullen krijgen en hoe zij daar het beste op kunnen reageren.
We laten wetenschappelijk onderzoek uitvoeren naar precair werkenden – dat zijn de mensen die vaak in de schaduw van het systeem werken, waar de risico’s het grootst zijn. Wij doen dat om uiteindelijk structurele verbeteringen op de werkvloer krijgen.
We bouwen aan een netwerk van aanspreekpunten en ervaringsdeskundigen.
En we benaderen actief de politiek om aandacht te vragen voor de positie van slachtoffers en nabestaanden.
De gevolgen voor hen zijn vaak dubbel: naast het letsel kunnen er ook problemen met instanties ontstaan zoals het UWV, de arbeidsinspectie, verzekeraars, of met bedrijfsartsen, collega’s of leidinggevenden.
Slachtoffers raken vaak verstrikt in procedures, weten niet waar ze terecht kunnen, en krijgen onvoldoende erkenning of steun. Ze zien door de bomen vaak het bos niet meer.
Precies daar ligt onze kracht:
Wij zijn er om richting te geven, om informatie te bieden, om een luisterend oor te zijn, maar ook om de stem van slachtoffers te laten doorklinken in het maatschappelijk en politiek debat.
We willen er zijn voor al die mensen die door een ernstig ongeval voor langere tijd uitgeschakeld zijn.
Onze stichting werkt onafhankelijk, zonder winstoogmerk, en draait volledig op de inzet van giften en vrijwilligers.
Dat is bijzonder – en het is iets waar we vandaag bij stilstaan.
Want tien jaar lang heeft deze inzet geleid tot tastbare hulp, tot structurele verbeteringen, en tot een groeiend bewustzijn over de noodzaak van veiligheid op de werkvloer.
Vandaag vieren we niet alleen dat wat er is bereikt is, maar herbevestigen ook dat we daar mee door willen gaan.
Namens de stichting wil ik u danken voor uw aanwezigheid vandaag en u vragen door te geven dat er een Stichting Arbeidsongevallen bestaat die kan helpen na een arbeidsongeval.
Laten we deze mijlpaal samen markeren – als moment van trots, van verbinding, en als motivatie om samen door te gaan.
Dank u wel